Lange tijd heb ik pissaladières willen maken, alleen al om hun naam. Maar het kwam er niet van. Toen begon ik afgelopen zomer deze tomatentaart te maken, met veel uien. Dat kwam al in de buurt. Vorig weekend maakte ik er, voor een feestje, een winterse variant van, met nog meer uien en maar een klein beetje halfgedroogde tomaat. Uientaart genoeg om pissaladière genoemd te worden.
Een tijdje geleden praatte ik met de broer van een vriend, die dierenethicus is. Hij eet niets dierlijks, omdat hij het verkeerd vindt dat we dieren systematisch vernederen terwijl dat eigenlijk niet nodig is. Dat vinden de meeste mensen, denk ik. Maar om daar dan ook nog eens naar te handelen, heb je blijkbaar enige training nodig.
