Ze liggen verscholen achter een onopvallende ingang, ze zijn nog nooit van meubilair veranderd en al evenmin van personeel. De grijzende ober van dienst ontvangt je terughoudend, maar ontdooit spectaculair wanneer hij merkt dat je gepassioneerd bent door de streekkeuken. Hij laat je kiezen van een bord waarop met krijt enkele plats du jour gekribbeld zijn. Kraakvers, dat spreekt, en authentiek. Maar bovenal: er komen NOOIT TOERISTEN. Behalve jij die ene keer, ha ja.
Lees meer
En hop, een chocoladetaart, om de blog een beetje populair te maken. Wat valt erover te zeggen? ‘t Is dé chocoladetaart waar mevrouw Jonge Sla zo nu en dan mee komt aanzetten, als er iets te vieren valt. En ook dé chocoladetaart die de collega’s oppeuzelen als er na het feestje overschot is.
Lees meer
Ze nam haar laatste slok koffie, rekte zich uit, krabde aan haar buik. Ze dacht: ‘heek met hazelnoten-kappertjessaus, daar hemmekik nu eens goesting in om vandaag te maken.’
Lees meer
Lap, ‘t is boontjestijd. Ook in de groentenpakketten van onze bioboer. Een grote zak uit de kluiten gewassen prinsessen: daar moet ik even over nadenken.
