Worstenbroodjes

En hop, nog een extra argument voor de pittenpaté van hiernaast: je kan er worstenbroodjes van maken. Zo bedacht ik toen ik op het einde van 2011 een overdosis paté had gebakken. Het werd de geknipte partyfood voor een oudejaarsavond in een Ardense blokhut.

Pittenpaté

Ik probeer wat van de kaas af te geraken. Kaas rijmt op kalfjesleed, en op broeikasgas. Niets waar een mens een gewoonte van moet maken, dacht ik zo. Of beter: hoog tijd om die gewoonte wat in te dijken. Ook al zou ik een avond lang de lof der kaascultuur kunnen zingen (ik bespaar het u, hoor).

Pissaladière

Lange tijd heb ik pissaladières willen maken, alleen al om hun naam. Maar het kwam er niet van. Toen begon ik afgelopen zomer deze tomatentaart te maken, met veel uien. Dat kwam al in de buurt. Vorig weekend maakte ik er, voor een feestje, een winterse variant van, met nog meer uien en maar een klein beetje halfgedroogde tomaat. Uientaart genoeg om pissaladière genoemd te worden.

Bittergoed

Een tijdje geleden praatte ik met de broer van een vriend, die dierenethicus is. Hij eet niets dierlijks, omdat hij het verkeerd vindt dat we dieren systematisch vernederen terwijl dat eigenlijk niet nodig is. Dat vinden de meeste mensen, denk ik. Maar om daar dan ook nog eens naar te handelen, heb je blijkbaar enige training nodig.