Ik probeer wat van de kaas af te geraken. Kaas rijmt op kalverleed, en op broeikasgas. Niets waar een mens een gewoonte van moet maken, dacht ik zo. Of beter: hoog tijd om die gewoonte wat in te dijken. Ook al zou ik een avond lang de lof der kaascultuur kunnen zingen (ik bespaar het u, hoor).
Om een lang verhaal kort te maken: tegenwoordig vinden we hier graag nieuw broodbeleg uit. Er zijn de potjes uit de vegetarische rayon, waarvan ik kan zeggen dat Abinda er best mag zijn (kies de ‘kruidige paté’). Maar natuurlijk draai ik liever zelf iets ineen. Met de hulp van mijn hakmolentje gaat dat allervlotst. En ach, over die tonijnloze tonijnsalade zwijgen we gewoon.
Deze paté heb ik uit een brochure van Eva. We lijken hem maar niet beu te worden. Ik denk zelfs dat kinderen hem misschien ook lusten. Ze kunnen hem mee fabriceren: raspen, roeren en in ovenschaaltjes scheppen. Jaja, ik ben daar nogal naïef in.
Het recept van Eva vraagt om pompoenpitten, maar ik nam uit verstrooidheid zonnebloempitten en ben dat dan maar blijven doen. Ik heb ook al eens paddenstoelen en geroosterde hazelnoten toegevoegd – oké, maar onnodig – en vergat laatst de bloem, zonder noemenswaardige gevolgen. Het is een recept dat tegen een stootje kan.
Pittenpaté
Naar een recept uit de brochure Veggie lunchbox
Voor drie kleine ovenschaaltjes:
150 g fijngemalen zonnebloempitten (of pompoenpitten of noten, maar zonnebloempitten zijn goedkoper)
2 geraspte wortels
1 gesnipperde ui
2 teentjes knoflook, geperst
350 g tofoe, geraspt of fijngekruimeld
5 el olijf- of zonnebloemolie
2 el bloem
4 el sojasaus (tamari of shoyu)
2 el citroensap
3 el gehakte peterselie (of kiemen) of 1 el gedroogde kruiden
peper en zout
1. Warm de oven voor tot 180°.
2. Meng alle ingrediënten en breng op smaak met peper en zout (eerst proeven, de sojasaus is ook al zout).
3. Vet de ovenschaaltjes (of één grote schaal) in met wat olie, vul ze met het patémengsel, druk aan en zet ze onafgedekt voor een dik halfuur in de oven, tot de paté doorbakken is en een korstje heeft.
Alrightie! Wel jammer van de kaas want ik ben een echte kaasboerin…
Hoe lang blijft dat ongeveer goed? Het lijkt me in elk geval wel heerlijk!
Ik schat: toch wel zo’n vijf dagen, afgedekt in de koelkast, maar sla me niet dood. Ik vermoed dat hij ook de diepvriezer redelijk doorstaat, maar dat heb ik nog niet geprobeerd. Als je ‘m niet op krijgt, kan je er ook worstenbroodjes van maken (zie hiernaast). Of in een groententaart verwerken of zo.
[...] hop, nog een extra argument voor de pittenpaté van hiernaast: je kan er worstenbroodjes van maken. Zo bedacht ik toen ik op het einde van 2011 een [...]
Jeuj, een recept met zonnebloempitten! Ik ben verslaafd aan zonnebloempitten en ook wortels, dus dit recept kan niet slecht zijn. Alhoewel, die tofu kan de boel nog verpesten…;-)
Je proeft de tofoe niet, echt waar, ‘t is puur een vul- en bindmiddel. De pitten proef je ook wel niet echt. Je proeft… paté.
Ik zal dat eens proberen met de kindjes sie. En ondertussen eens diep in mijn schriften op zoek gaan naar de allerbeste vegepaté die ik ooit at. In Merelbeke. Ooit.
[...] Pittenpaté « Jonge Sla. Share this:TwitterFacebookVind ik leuk:LikeWees de eerste om post te waarderen. [...]