Appel-pastinaakmuffins

In het Grote Groentenrijk zijn er twee soorten waar ik nog vriendschap mee moet sluiten. Er is de broccoli, die ik associeer met prakkerige kantinekost en kleuterpap. En er is de pastinaak. Dat is een heel ander verhaal. Pastinaken zijn van adel. Maar ze zijn ook zoet, met een houtige bijsmaak, soms wat vezelig… Nee, het lukte me tot nu toe niet om er iets mee te maken dat met een andere groente niet lekkerder zou zijn.
Ik bleef natuurlijk wel proberen. En kijk, laatst kwam ik in een kookboek een feestelijke pastinaaktaart met slagroom tegen. Dat ging me wat ver, maar muffins zag ik wel zitten.

Kerstmis, het menu

Kerstmis, dus.
Gisteren zat ik in een museumcafé te werken (museumcafés = wifi) en aan het tafeltje naast mij zaten twee dagjesmensen. Een paar, vijftigers. Zij vertelde onverstoorbaar: ‘Ik zal de tafel niet op voorhand kunnen dekken dit jaar want met het aperitief blablabla. De hapjes blablabla cadeaubonnen blablabla. Enzovoort.’ Hij knikte maar dacht aan iets anders, iets onpeilbaars, misschien zijn kippenkot of misschien de quiz van de tennisclub of misschien een vrouw die hij eens zag bij de dokter. Het deerde geen van beiden.
Kerstmis. Onuitroeibare traditie. Je moét er iets mee doen.

Speculaas

Wie komt er nu na Sinterklaas nog met speculaas? Ik!
Ik heb dit recept eerder al eens in De Standaard Magazine gezet, maar hier krijgen jullie er een kaastaart bij.

Citroentaart

Onze Jan is terug. Hij is weer op de been, hij komt weer werken. Maanden en maanden hebben we hem gemist bij De Standaard – en de kans is groot dat ook u hem miste. Want zijn been genas zo slecht, dat hij niet meer naar tentoonstellingen kon en dat we kranten moesten maken zonder zijn zorgvuldige, liefdevolle stukken over beeldende kunst.

Lavendelkoekjes

Voor mensen die houden van Zuid-Frankrijk en krekels.
Voor mensen die houden van een klein en moeiteloos dessertje.
Voor mensen die graag koekjes bakken.
Voor mensen die graag dingen in hunnen diepvries steken.
Voor nazomeravonden.
(Niet voor mensen die er niet tegen kunnen dat hun dessert soms heel even aan zeep doet denken. Soms. Heel even maar. Zonder de smaak te bederven, geloof me.)

Kruimelcake met rabarber

Van alle taarten is rabarbertaart mij misschien wel het liefst. Taart is altijd op het randje van te zoet, te vettig, te geraffineerd. Gaat er rabarber bij, dan zit je heel duidelijk aan de juiste kant van het randje.

Perencake met karamel

Onze familie is nogal van de uitzwermende soort, dus als we dan eens samenkomen, vieren we altijd wel iemands verjaardag. Of het nu Kerstmis, Pasen of Sint-Basilissa is. Vandaag was het Sint-Basilissa (die van Wikipedia), maar we vierden nog even Pasen. En ook alvast mijn verjaardag. Taart dus!