Bloemkool-paprikasoep

Ik ben geen grote soepeter. Vroeger wel, elke dag, nu niet meer. Als ik soep maak, kan dat maar om twee redenen zijn. Ofwel zit ik met een reuzenpompoen of met honderd kilo tomaten in huis, en moeten die op. Dat is mij al een paar keer overkomen, ik kan daar dus intussen zeer lekkere soep van maken. Ofwel heb ik een soeprecept gevonden waarin eigenlijk een stoofpot schuilt: linzensoep of chowder, soep waar je je tanden in kunt zetten. Als ze maar niet te soepachtig is.
Maar als er ‘s middags volk blijft eten, voel ik soms een drang in mij opkomen, iets met brave huisvrouwen, een warme keuken en goede zorg. Soepdrang.

Herfstsoep

De herfst is geen feestelijke tijd. Maar wel wandelig. Vuurtjestokelijk. Sjaals. Het soepseizoen, dat ook.
Recepten voor soep zijn heel relatief. Je maakt ze naar smaak en volgens de grillen van de dag. Ik heb niet de indruk dat een ui meer of minder veel verschil maakt, en met het currypoeder in de pompoensoep komt het ook niet zo nauw. Roeren, proeven, zomaar een beetje doen. En dan is er alweer soep.

Witlofsoep

Witlofsoep zal me altijd aan de laatste dagen van mijn oma doen denken. Oma lag in het ziekenhuis, opa bleef thuis achter. Ik overdacht een hele dag waarmee ik opa kon helpen en besloot dat het een bokaaltje soep zou worden. Klassieke, romige witlofsoep. Ik had ergens een restje kippenbouillon, ik had een receptje van de Vlam. Ik had nog nooit zoveel zorg in een simpele pot soep gestoken. En het resultaat was zo lekker, dat ik het durfde meenemen naar opa.

Linzensoep

Anne van de kooksite Hungry Feelings mailde me met de vraag of ik geen goed vegetarisch recept had voor linzensoep. Zeer geflatteerd, moest ik toegeven dat ik alleen een slecht recept kende voor linzensoep. Maar daar zouden we eens snel verandering in brengen.
Voila, twee recepten. Allebei goed, maar wel verschillend.

Chowder

Stilaan kunnen we toch van putje winter spreken, maar de goesting in soep wil niet komen. Doodzonde is het.

Zwarte Bonen

Ach die arme bonen die in België belanden! Eerst worden ze in een soort bolognesesaus gekieperd. Dan in grote potten getransporteerd naar opendeurdagen, noord-zuidbewegingen en wereldmuziekfestivals. Om uiteindelijk, na lang opwarmen en heropwarmen, in plastic kommetjes verkocht te worden aan mensen die met hun hoofd bij iets anders zijn. Chili con carne: 2 bonnen. Chili sin carne: 2 bonnen.