Chowder

Stilaan kunnen we toch van putje winter spreken, maar de goesting in soep wil niet komen. Doodzonde is het.

Worteltjes

Worteltjes. Altijd beschikbaar, altijd betaalbaar, lang te bewaren, nooit controversieel. Deugdelijk. En dus voorbestemd voor een leven in de schaduw. Tenzij er een baby gevoederd moet worden of dat stokoude paard van Sinterklaas nog eens passeert, zit een hoofdrol er werkelijk niet in.

Feestmenu’s

Drie feestmenu’s heb ik al verzonnen. En dan ben ik nog niet rond.

Pompoenpilav

Dit is een van mijn lievelingsrecepten deze winter. Het is feestelijk en troostelijk, het is winters en zuiders, het is kruidig en boterig, het is Perzisch en het is pompoen. Het is vooral niet zomaar rijst. Nu gij.

Filoflapjes

 

Oké. Vrienden of verwanten die het zat zijn dat ik altijd met filoflapjes kom aanzetten, kunnen zich nog altijd melden. Maar in afwachting verkondig ik met evangelisch enthousiasme:

Is de tijd van feesten daar,

flans dan filoflapjes in elkaar.

Herfstige couscous

Venkel is zo’n beetje de mossel onder de groenten, voor mij. Kan me geweldig smaken, maar na één keer is de goesting wel weer een tijdje over. Misschien komt dat doordat we met venkel zo weinig creatief zijn, bedacht ik onlangs, bij het begin van het venkelseizoen. ‘t Combineert lekker met vis, met sinaasappel en met wat room, boter en/of parmesan. Maar waarmee nog?

Palak panir

Voor zijn verjaardag heeft mijnheer Jonge Sla palak panir besteld. Inderdaad. Vroeger vroegen wij kip met frieten of macaroni in de oven, maar nee, zo gaat dat niet meer. Ge moet nu als toegewijde vrouw des huizes eerst een onderzoeksfase inlassen en een generale repetitie houden voor ge zo’n verjaardag enigszins zonder kleerscheuren kunt doorstaan.