NEDERLANDS
Arabia, Merijn Tol en Nadia Zerouali. Aha, er worden dan toch leuke kookboeken in het Nederlands geschreven! Arabia is simpel maar aantrekkelijk, met een schat aan recepten uit de Arabische wereld die ik allemaal wil proberen. De mouhammara (paprika-notendip) en fatouche (broodsalade) van Tol & Zerouali zijn hier al op gejuich onthaald (bij wijze van spreken). En nu is er ook Bismilla Arabia, een vervolg, dat er even goed uitziet.
De Brooddoos. Meer dan kaas en salami, Lut De Clercq. Lut De Clercq kookte vroeger voor de sterren die in de Ancienne Belgique optraden. Nu heeft ze een boekje geschreven vol recepten voor verkwikkende lunchpakketten. ‘Meer dan kaas en salami’ is een understatement: De brooddoos bevat genoeg ideeën voor een heel jaar avontuurlijk koken, van familiepicknick tot kaarslichtdiner. Drankjes, salsa’s, spreads, soepen… Het inspireert door zijn verrassende combinaties en geeft veel tips waar je echt wat aan hebt. Gezond, funky en no-nonsense.
Vegeterranean, Alberto Musacchio & Malu Simoes. Musacchio en Simoes houden een droom van een vegetarisch hotel open in Umbrië. De basis van hun keuken is Italiaans, maar denk vooral niet dat ze enkel pasta’s maken. Origineel, vaak feestelijke, verleidelijk en heel bruikbaar.
ENGELS
The Settler’s Cookbook, Yasmin Alibhai-Brown. Alibhai-Brown is een Britse columniste, die geboren werd in de Indiase gemeenschap in Oeganda. In The Settler’s Cookbook lardeert ze haar meeslepende levensverhaal met de recepten die het meest voor haar betekenen. Werkt dat? En of. Alibhai-Brown is een pittige tante die het één en ander meegemaakt heeft. Haar observaties zijn raak en verhelderend, haar passie aanstekelijk. Ze weet meer van politiek dan van gastronomie, maar haar dry potato curry en coconut dhal (twee recepten die ze van haar moeder kreeg) zijn hier thuis al vlotjes ingeburgerd.
Rebar Modern Food Cookbook, Audrey Alsterberg & Wanda Urbanowicz. Een vrolijk kookboek dat verscheen in 2001, maar een zekere hippieflair heeft. Het bundelt recepten en ademt de sfeer uit van Rebar, een eethuisje in de Canadese stad Victoria. Alle recepten zijn evenwichtig en vleesloos, maar vooral funky. Het boek is leuk geschreven en tegelijk erg praktisch, met veel extra tips en combinaties. De foto’s zien er amateuristisch uit en tonen geen gerechten, maar mensen die hun krant lezen of een grapje maken in Rebar. Leuk.
(Eerst dacht ik ook dat recepten zonder foto’s een pest waren. Maar je went eraan, echt)
The Modern Vegetarian Kitchen, Peter Berley. Modern eten, wat is dat eigenlijk? Anyway, dit boek van Peter Berley vond ik eerst maar saai. Tot ik een tijdje zuivelarm ging eten en er een schat aan inspiratie vond. Hoe meer ik erin las, hoe meer ik Berleys stijl kon appreciëren. Hij gaat voor deugddoende gerechten, maar laat de fabeltjes over gezonde voeding links liggen. Hij is altijd helder, maar nooit cool. Zen.
(En wie er toch een vleugje romantiek bij wil, moet onthouden dat Berley lange tijd aan het fornuis stond van Angelica’s Kitchen, het bekendste hippierestaurant van New York.)
