STOP
HIER
IS ‘T
PERZIKEN
Het staat op een bord naast de weg en naast dat bord staat een meisje in en roze eighties-topje, klaar om perziken te verkopen aan autobestuurders met goede reflexen. Ik koop nooit steenwegfruit, omdat ik het altijd pas te laat in de gaten heb. Maar je ziet ook geen perziken meer langs Vlaamse steenwegen. Het bord en het meisje staan op een foto in een boek over Groenten en fruit vroeger en nu. Ze tonen hoe het vroeger was. Nu is het anders, nu rijden de perziken over de steenweg, van een perzikenvlakte in een zuidelijk land naar een koelcel van een fruithandelaar.
Vorig jaar heb ik nog moeite gedaan om inlandse perziken te vinden, tevergeefs. En dat terwijl wij vroeger een hele perzikengaard in de tuin hadden. En dat terwijl Noord-Hageland tot in de jaren tachtig een trotse perzikenstreek was, met Perzikenfeesten en een Perzikenkoningin. En dat terwijl de perzik een van de prachtigste dingen uit de godganse schepping is. Lees de rest van dit artikel »
